Afgelopen dinsdag was ik bij de vijfde editie van Vanavond Geen Vondel, de po\u00ebzie-avond die elk jaar een aantal keer georganiseerd wordt door A.S.V. Karpe Noktem in Caf\u00e9 Weerlicht in Nijmegen. Ik droeg zelf niet voor, maar mijn vriendin wel (voor het eerst op een podium, en het ging supergoed), net zoals Omo Blau, de huisdichter van Weerlicht, en nog drie anderen.<\/p>\n
Over die drie anderen gaat, in meer of mindere mate, dit gedicht. Het is de bedoeling dat je het voorleest met een Lage Dreunende Stem, zodat het allemaal heel Melancholisch en Indrukwekkend klinkt.<\/p>\n
Dinsdag (Dit moet overigens allemaal met een korrel zout genomen worden. Inhoudelijk vond ik de dichters hier en daar echt heel sterk, veel sterker dan menig gedicht wat ik schrijf. Maar deze manier van voordragen, en de nietszeggende ‘chutes’ op het laatst, strijken mij echt tegen de haren in.)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Afgelopen dinsdag was ik bij de vijfde editie van Vanavond Geen Vondel, de po\u00ebzie-avond die elk jaar een aantal keer georganiseerd wordt door A.S.V. Karpe Noktem in Caf\u00e9 Weerlicht in Nijmegen. Ik droeg zelf niet voor, maar mijn vriendin wel (voor het eerst op een podium, en het ging supergoed), net zoals Omo Blau, de…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[14],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/96"}],"collection":[{"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=96"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/96\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":100,"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/96\/revisions\/100"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=96"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=96"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/allesbreekt.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=96"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/strong>We zaten bedeesd in een rokerige ruimte
\nAan de muur hing een oranje doek
\nof het was rood, ik weet niet, ik ben kleurenblind in dat spectrum
\nen de monitoren stonden op bierkratjes
\nDe lamp recht voor het podium veranderde van kleur
\niedere keer dat mens op het podium iets te dicht bij
\nde microfoon stond en een harde klank sprak
\nEen kerel in het publiek zei: “Wat een kutzooi”
\nmaar hij kwam niet boven het monotone gebrom uit
\nvan iets wat voor observante manie-depressie door moest gaan
\nBuiten stopte een bus, en reed daarna gewoon door<\/p>\n