De Koe

Wat zegt de koe?

De koe zegt: “Moe!”

De koe zegt niet:

blijf met je gore tengels van mijn lijf nee ik wil het niet blijf van me af met je gore spermaspuit nee ik wil niet nog een injectiebaby ga weg flikker op ik wil het niet nee blijf van me weg ga weg dit is mijn kind nee het is niet van jou dat is mijn baby nee niet mijn baby laat hem hier ik wil hem zien nee laat los die is van mij die is van mij nee niet nog eens alsjeblieft dat is mijn baby waar nemen jullie hem mee naartoe laat hem hier laat hem hier hij hoort bij mij nee die melk is niet voor jullie die is voor mijn baby waar is mijn kind blijf van mijn melk af ik wil het niet ik weiger dat is godverdomme niet van jullie laat me met rust ik wil huilen nee ik ga niet in je deportatiewagen ga weg wat is dit waar ben ik het ruikt hier naar dood alles gaat hier dood is dit waar jullie mijn kinderen naartoe brachten waren hier mijn kinderen vermoord dood hoe kun je waar haal je het gore lef vandaan dat was mijn baby dat was een baby hoe haal je het in je hoofd om een kind te vermoorden om zoiets goors als een kroket te maken dat was mijn baby dat was mijn baby dat was mijn baby ik maak jou af ik maak jou af ik maak

Nee, dat zegt een koe niet

Er is geen blijf-van-mijn-lijfhuis voor koeien. Geen kinderbescherming voor kalfjes. Geen eigendomsrecht voor melk.

Koeien hongerstaken niet. Koeien maken geen protestliedjes. Koeien marcheren niet vreedzaam op de hoofdstad.

Een koe zegt: “Moe!”

16/06/09 – Poetry Slam Arnhem Voorronde #2

Het is alweer meer dan een maand geleden, maar ik heb meegedaan aan de Poetry Slam in Arnhem, in voorronde #2, samen met Rik. Arnhem had een wat hoger spoken word gehalte dan wij. Daarnaast hadden we duidelijk te weinig vrienden meegenomen. We zijn dus niet bovenaan geëindigd. Maar het was wel een mooi optreden en ik was tevreden over m’n voordracht. Deze gedichten heb ik gedaan.

Ronde 1

Ronde 2

Atlantis (Kleine Eilandmensen)

Slecht nieuws van de klimaattop, kleine eilandmensen
Jullie gaan allemaal snorkelen!
Erfgenamen van de wereldzeeën,
Vanuatu, Samoa, Fiji,
terwijl de rest van de wereld hard Rapa Nui gaat
verdwijnen jullie in de plastic gepleisterde Pacific

Jullie staan op je tenen, hoofd boven nijpend water,
roepen luid om hulp maar worden stomgeslagen
door de golfslag van voortronkende mammoettankers
Nee, van anderen ga je het niet krijgen
Dikke landen hebben altijd meer ruimte nodig
maar willen slechts zelden dieetadvies

Dus kleine eilandmensen, deze is voor jullie!
Jullie zijn daar ooit gekomen,
jullie kunnen er ook weer weg!
Hervind die innerlijke ontdekkingsreiziger,
wees niet bang voor het eindeloze blauw!
Herbouw de catamarans en proa’s van weleer
en de nieuwe moai zullen prijken op hogere kusten!

Zet je zeilen in de wind en hef je peddels naar de hemel!
Sterf met je snorkel op je snuit als het moet
en kijk uit voor de échte haaien van deze wereld
PEACE OUT!

15/12/02 – U-Slam

Ik deed voor het eerst mee aan een Poetry Slam. Het was zenuwslopend en eng. Regelmatig vroeg ik me af wat ik in vredesnaam aan het denken was, toen ik me hiervoor opgaf. Maar het was ook heel erg belonend, hoewel ik helaas (net) niet tot de top vier door kon dringen. En ik heb mee mogen doen aan een mini-battle om de vierde plek, een unicum in de geschiedenis van de U-Slam. Hashtag awesome.

Ronde 1:

Mini-Battle