Atlantis (Kleine Eilandmensen)

Slecht nieuws van de klimaattop, kleine eilandmensen
Jullie gaan allemaal snorkelen!
Erfgenamen van de wereldzeeën,
Vanuatu, Samoa, Fiji,
terwijl de rest van de wereld hard Rapa Nui gaat
verdwijnen jullie in de plastic gepleisterde Pacific

Jullie staan op je tenen, hoofd boven nijpend water,
roepen luid om hulp maar worden stomgeslagen
door de golfslag van voortronkende mammoettankers
Nee, van anderen ga je het niet krijgen
Dikke landen hebben altijd meer ruimte nodig
maar willen slechts zelden dieetadvies

Dus kleine eilandmensen, deze is voor jullie!
Jullie zijn daar ooit gekomen,
jullie kunnen er ook weer weg!
Hervind die innerlijke ontdekkingsreiziger,
wees niet bang voor het eindeloze blauw!
Herbouw de catamarans en proa’s van weleer
en de nieuwe moai zullen prijken op hogere kusten!

Zet je zeilen in de wind en hef je peddels naar de hemel!
Sterf met je snorkel op je snuit als het moet
en kijk uit voor de échte haaien van deze wereld
PEACE OUT!

15/12/02 – U-Slam

Ik deed voor het eerst mee aan een Poetry Slam. Het was zenuwslopend en eng. Regelmatig vroeg ik me af wat ik in vredesnaam aan het denken was, toen ik me hiervoor opgaf. Maar het was ook heel erg belonend, hoewel ik helaas (net) niet tot de top vier door kon dringen. En ik heb mee mogen doen aan een mini-battle om de vierde plek, een unicum in de geschiedenis van de U-Slam. Hashtag awesome.

Ronde 1:

Mini-Battle

Transitie (Vijf Stappen Naar Een Beter Leven)

1)
Ik knip mijn haren af
Verlies mijn jonge metalhead
Zeg hippie-dreads vaarwel

2)
Ik trek mijn kleren uit
Gooi de baggy broeken weg
Dek ze af met zwarte hoodies

3)
Ik laat geen huid meer zien
Verberg het verhaal dat daar staat
Annuleer tattoo’s en piercings

4)
Ik koop drie kostuums
Acht overhemden in zes kleuren
Noem het een investering in mezelf

5)
Ik verlies waarden en normen
Denk aan huur en eten en auto’s
Dromen en idealen kun je niet eten